De bundel “Hyakunin Ikku” (100 People, 100 Ku) kwam uit in 1981. Het was een project van de Universiteit in Groningen (the International Haiku Project Research Group for Human Informatics; Institute of Phonetic Sciences), en werd ondersteund vanuit het Haiku Museum voor Literatuur in Tokyo. Het was een vertaalproject waarbij computers werden gebruikt bij het vertalen, en waarbij haiku werden gebruikt als het te vertalen materiaal. Mevr. H.S. Isaacson was eraan verbonden als haiku-specialist en heeft de vertalingen geperfectioneerd.

De naam van de bundel is een knipoog naar de beroemde Japanse klassieker “Hyakunin Isshu”, 100 gedichten door 100 dichters, een verzameling uit de 13e eeuw.
Mevr. H.S. Isaacson schreef een inleiding bij “100 People, 100 Ku”. Gusta van Gulick heeft deze inleiding vertaald.





Inleiding bij “100 People, 100 Ku”


Een ku is de kortste opeenvolging van woorden, gelijk aan een complete gedachte. Wat men in de 20e eeuw haiku noemt, was oorspronkelijk in de 17e eeuw hokku, de eerste of “kiem”- ku, waaruit een serie (renga) ontstond. Het was een uitvinding van Boeddhistische monniken, die de gedachten van Confucius, de Tao en het Boeddhisme combineerden om iets te bedenken waardoor de taal zo dicht mogelijk zou komen bij wat werkelijk is, en waardoor de mensen bevrijd konden worden van het wereldse en platvloerse. De hokku werd omschreven als een vers dat het ongrijpbare en het aktuele bevatte, hemel en aarde, gast en gastheer, het komende en het gaande. Om de twee delen te onderscheiden werd een zogenaamd snijwoord (kireji) gebruikt. Het onderwerp was een seizoenwoord, voorstellende een manifestatie van de natuur in zijn kringloop door het jaar heen.

Het maken van haiku is de praktijk van deze methode, die de natuurlijke veranderingen in alle verschijnselen volgt, de realisatie van de werkelijkheid tot stand brengt en het principe onthult van de oneindigheid van de dingen.

Een haiku schrijven betekent door te dringen tot de ware natuur van die seizoenwoorden, en hun rol zichtbaar te maken in het grotere stelsel van de seizoenen. De woorden worden in díe volgorde geplaatst die een polariteit van krachten, zoals altijd in het universum aanwezig, oproept. Het is misschien daar waar zij elkaar ontmoeten en tegenover elkaar staan, dat de werkelijkheid, die aan woorden voorbijgaat, gegrepen kan worden.

Er is een leven lang nodig om te ontdekken wat een haiku is. De beste en zekerste manier is om alle ideeën over taal en literatuur overboord te gooien en te leren van de haiku zelf.

The mountain’s shadow –
to the man hoeing the field
is stretched and came.

Seihuu