April 1992.

Uit een brief van Mevr. H.S. Isaacson aan Gusta van Gulick. Gusta heeft deze brief vertaald om de inhoud te delen met de leden van de Haagse Haiku Kern.

De 89e verjaardag van mijn moeder

We vierden de 89e verjaardag van mijn moeder. Moeder en ik brachten samen de dag en de avond door met veel gelach. Ik leer altijd veel van haar, vooral van haar totale zelfloosheid en onzelfzuchtigheid, onthechtheid, puurheid van geest.
Ik denk dat dát het is wat het meest ontbreekt in de westerse samenleving, en dat dát, samen met oppervlakkigheid van gevoel, de werkelijke oorzaak van de crisis is. Die oppervlakkigheid spreekt uit de ku zoals ze gemaakt worden door de mensen van nu, Japanners zowel als buitenlanders. Met oppervlakkigheid bedoel ik, dat er geen ware oprechtheid is, geen “makoto”. Iedereen zou daaraan moeten werken. Zie iets van de hoogste kwaliteit en kijk in je eigen hart: ben je eraan gelijk? Is je hart zo oneindig als de oceaan en zo leeg als de hemel? Hokku ontstaan uit die leegte, en zijn dan volkomen natuurlijk.

Ku zijn geen persoonlijk beleven, ze handelen over de kigo (seizoenwoord). Het zijn nooit beschrijvingen zonder diepte of adem. Ku horen te ademen, en om dat te bereiken moet de eenpuntig gerichte aandacht, de ene gedachte, uit de leegte komen. Dan is er beweging, en de beweging is de hokku. De hokku is als een bloesemblaadje dat in de ruimte valt.

Blijf in jezelf zoeken naar wat puur is; niet naar het kleine ego, maar de universele natuur en het leven daarin. De kigo zit ook binnenin ons, want er bestaat niets buiten ons wat ook niet van binnen zit. Alles buiten in de natuur is ook binnenin ons. Je moet stil zijn en diep in jezelf kijken om het te vinden. Iedereen die zijn zinloze dingen eruitgegooid heeft is verlicht. Dat is de studie, en het enige wat er toe doet.
Het westerse leven met zijn nadruk op het “zelf” is absoluut ruďneus. De enige manier waarop dat veranderd kan worden is als elk individu aan het onbelangrijke zelf, met zijn “gevoelens”, “opinies”, beperkte kennis, voorbijgaat, en zich concentreert op wat werkelijk is (the great matter).

Wat we moeten leren kennen is het proces van alles wat zich manifesteert, van zaad tot bloei tot verval. De oude wijzen zeiden: alles is een droom, een zeepbel, illusie, voorbijgaand. Om werkelijk goede ku te maken moet men een Boddhisattva-hart hebben: meegevoel met alle wezens en dingen, zelfs als ze slecht of verloren lijken.
Als je dit allemaal kunt zullen je ku beter worden.

Shigeko Isaacson.


noot:
ku = haiku(s)